kaparingana gesang jati

kaparingana gesang jati.

atiku nlangsa nalikane,
aku meruhi kahanan sing marahi ati nggrantes,
geneya dulurku ndadak antri suk-sukan,
kanggo mburu duwit telungpuluh ewu,
apa ora ana cara liya,
kanggo priyagung sing brewu banda kadonyan,
anggone paweh marang kang lagi nandhang kesrakat,
kang tundhone nganti ngorbanake uripe,
duwit ora kecekel,
malah pati sing tinemu,
Gusti paringana kabegjan jati tumrap sedherek kawula,
ingkang nandhang miskin lan kacingkrangan,
ingkang dados korban nalikanipun sami antri,
lan ingapuntena dosanipun sedherek wau,
mbok bilih punika margi ingkang sae kanggenipun sedherek-sedherek punika,
amrih enggal pinaringan pangentheng-entheng tumrap gesangipun,
nalika gesang kagubel ing panandhang,
lan sakpunika sampun pinaringan pepadhang,
saking panjenganipun Gusti kang akarya gesang.


yogya, 160908

banyu bening.

banyu bening

beninge banyu punika,
ngelingaken dhateng esem Paduka,
ingkang saged adamel tetreming manah,
ingkang anjalari gesang punika tambah nengsemaken,
banyu bening,
toya wening,
tansah adamel weninging manah,
manah amba dados sumeleh lan pasrah,
dhumateng Gusti Pangeran Gung kang akarya gesang,

kanthi sumujud lan manembah mring Gustiku,
aku tansah bakal ngupaya banyu bening,
kanthi andon laku nepi ing sepi,
dheku-dheku lan tumungkul nyenyadhang,
ing sangareping Tyas Dalem,
marga ya kanthi laku iku kabeh bakal kelakon,

Gusti, keparenga kula ngrerepeh ing pada Dalem,
ngupados toya bening,
toya sejati toya perwita sari,
toya kacampuran rah ingkang mili saking jaja Paduka,
jaja tinumbak ngantos Paduka palastra,
kangge gesang lan keslameting umat Dalem,
matur nuwun dhuh Pangran,
awit toya bening ingkang damel weninging manah amba.


Ganjuran, Bantul,
tengah wengi ing wulan September

geguritan (kangen)

kangen

nalika aku ngronce geguritan iki,
atiku lagi goreh merga kangen sliramu,
sing wis rong tahun ra ana kabare,
jarene sliramu pamit mung sadhela,
ning geneya,
tekan wanci iki ra ana kabare,
aku kangen sliramu,
marang praupanmu sing tansah sumringah,
esemmu sing ngundang birahi,
lan guyumu sing renyah,
beja aku sing isih isa ngendhaleni,
hawa nafsu sing nggoda ati,
ora tumiba ing laku nistha,
kang nerak angger-angger ing agama,
aku kangen sliramu,
apa sliramu ra rumangsa yen tak tunggu,
aku tetep setia marang janji suci.


Ngayogya, 3 September 2008

geguritan (ojo dumeh)

ojo dumeh

ndhuk,
ojo dumeh rupayu ayu,
trus kemayu ora gelem nyandhak sapu,
merga rumangsa iku gawean ora pantes lan nistha,
ndhuk,
panganggepmu iku kleru,
ojo dumeh,
merga kowe dhuwur sekolahe,
banjur lali marang asale,
kowe iku anake wong ra nduwe,
nanging merga bapak mbokmu temen,
mula sanajan kudu meres kringet lan luh,
mbudidaya dimen kowe pinter,
lubih becik nasibmu tembe mburi,
bisa kanggo sanguningn urip saklawase,
lan uga kanggo ngabdi sesami,
nanging geneya ndhuk,
saiki kowe malah keblinger,
merga wis rumangsa paling pinter,
njur lali saka endi asal usulmu,
aja ndhuk,
kowe iku tetep anake bapak mbokmu,
sing lugu lan mituhu marang Pangran,
pisan meneh ndhuk pelingku,
ojo dumeh,
balia lan elinga marang asalmu, sing sarwa prasaja,
mituhu lan satuhu marang Pangran Gung.


bumi Ngayogyakarta,
29 Agustus 2008

sing salah seleh (geguritan)

sing salah seleh

geneya pada regejegan,
kaya asu rebut balung tanpa isi,
tundhone padha getun,
pasulayan sing diundhuh,
dredah lan susah,
geneya padha ra gelem wawan rembug,
sing bisa njalari rukun siji lan sijine,
nanging malah padha padudon,
ora ana sing gelem ngalah,
lan uga ora ana sing rumangsa salah,
mangka yen padha gelem,
ngenggoni jejering titah sawantah,
kabeh manungsa mesthi kanggongan salah,
geneya padha regejegan,
elinga warang wewarah para winasis
sing sapa salah mesthi bakal seleh,
mula welingku, aja padha regejegan.


bumi Ngayogyakarta,
26 Agustus 2008.

geguritan (sekar mawar)

sekar mawar

sekar mawar ganda arum,
kinanthi reroncen donga prasaja iki,
wujudake tandha sungkem lan bektiku,
marang bapa ku kang wis sumare,
kepareng sowan ing ngayunaning Pangran,
donga minangka pangiring,
lan reroncen tesbeh ing tanganku,
gawe neng...ning..lan nung...atiku,
kaya-kaya Gusti lenggah nenggani aku,
lan bapa ku kang wus swargi ginandheng ing Gusti,
kanthi asih ngrangkul pundhakku,
mak nyes atiku ,
ing ngareping watu nisan sing bisu iki,
lan binarung aruming ganda sekar mawar,
aku dheku-dheku sumujud marang Gustiku,
nyenyuwun muga bapa ku tansah pinaringan,
gesang lan kabegjan langgeng,
sekar mawar ganda arum iki,
muga bisa gawe aruming laku lan urip sejati,
sekar mawar ganda arum iki,
minangka bukti tandha setya,
lan uga atur panuwun,
awit aku wis kepareng nampi kanugrahan sih,
lumantar swargi bapa ku lan uga leluhurku,
kang wus kepareng nampi kenugrahaning Pangran,
urip sejati ing salaminya.

bumi Ngayogyakarta
mangsa nyadran tahun 2008.

geguritan ( elinga ndhuk...)

elinga ndhuk...


ndhuk,
geneya praupanmu suntrut,
sajak ana panandhang,
tak sawang atimu goreh,
ora jenjem,
sajak ana samubarang lir,
sing njalari urip ora tentrem,
apa sing nggubel atimu,
kang njalari uripmu kebak panandhang,
ndhuk,
coba sareh sedhela,
nyenyuwunna marang sing kuasa,
kang akarja urip,
kang bisa njalari padhaning budi,
sing lagi nandhang ruwet renteging bebrayan,
ndhuk,
elinga marang kang murbeng gesang,
mesthi bakal diparingi apa sing dadi panyuwunmu,
aja pisan-pisan nglokro,
nanging balik sumaraha marang pangeran gung,
pangeran papan pangungsen lan pasambat kita.

bumi Ngayogyakarta,
18 Agustus 2008.