kanthi ati

kanthi ati, aku matur....

aku ora ngerti,
kudu matur apa lan kepiyé carané,
awit kekucah sing wus dak tampa,
rejeki kang matumpa-tumpa,
kasarasaning jiwa lan raga,
lan uga lancaring pakaryan pangupa jiwa
saka agunging kamirahan nDalem,
saha asih tresna Dalem sing tanpa winates,
aku bisa makarya kanthi pantes,
embuh aku ora ngerti,
kudu matur apa,
sing tak ngerteni mung,
sila dheku-dheku,
matur nganggo caraku,
cara nggonku manembah mring hang Allah,
merga aku percaya,
menawa Gusti bisa mirengaken,
lan priksa marang basaku,
basané wong ra bisa micara,
nanging kanthi ati aku manembah,
kanthi ati aku ngucap syukur,
lan kanthi ati aku pasrah sumarah,
aku iki mung abdi titah sakwantah,
mulané,
aku mung bisa matur,
matur nuwun,
sendika ing dhawuh Dalem.

ketanggungan, 14 januari 2009

keduwung

ibu,
saiba keduwunging manah amba,
menawi èngèt sepinten agenging sih katresnaning ibu,
langkung-langkung nalikanipun ibu,
godras ludira, adusing riwé, lumebet ing prang sabil,
kanggé anglairaken jabang bayi,
kawula dasih,
dhuh ibu,
ingkang agenging sih wilasa,
kanthi ngrerepèh ing padaning ibu,
kawula nyuwun genging pangaksama,
margi kula mboten saged,
bekti ing ibu,
kula mboten saged angladosi ibu,
nalikaning ibu nandhang gerah amargi yuswa sepuh,
lan nalikaning ibu pasrah sumarah,
ing ngarsaning Hyang Allah,
kanthi sinartan nyuwun sih palimirmaninng Allah,
kinanthèn pangajab, kaapuntena sadaya dosa lan lepat,
ibu,
kawula ngrumaosi kebak ing dosa,
jer mboten saged males agenging budi ibu,
kejawi namung kepareng matur,
matur nuwun ibu,
awit genging asih dalem ibu dhateng kawula,
matur nuwun ibu,
kawula keduwung trusing manah,
kawula prajanjèng ing manah,
mboten badhé nyupekaken ibu,
amargi ibu satuhu luhuring budi,
ingkang tansah pantes kinabektèn,
ibu kawula keduwung trusing manah.

bumi ngayogyakarta,
nalika nenggani ibu gerah,
awal desember 2008.

ibu Marganingsih

ndhuk,
percayaa marang kang kagungan urip iki,
panandhangmu durung sepiroa,
lara kang mbok sandhang iki,
mujudake pepeling tumraping diri,
lan kabeh mau bakal kabengkas,
dening kuwasaning Hyang Widi kang akarya gesang,
lumantar Putra kang wis kinorbanake,
tumrap uriping kawula dasih,
jer piyambake Sang Juru Sembuh sejati,
kang bakal marekake kabeh panandhang,
percayaa ndhuk lan nyenyuwuna,
lumantar Ibu kang ambeg welas asih,
kang wus kersa dadi lumantaring panyuwunan tiyang papa,
ya ibu, ibu Marganingsih.


pantirapih, 6 Nop 08

donga

donga

anakku,
biyung ngerti bot repoting uripmu,
apa maneh kowe urip neng kutha gedhe,
sing keras, malah kepara kejem,
sing kudu wani nggetih kanggo ngupaya boga,
mbanting tenaga meres kringet,
ananging thole anakku,
aja pupus ing pangarep-arep
jer Pangran maha adil lan maha murah,
biyung uga ora nate lali,
tansah ndedonga marang Gusti,
amrih tentreming uripmu,
mula thole,
aja lali marang Pangraning dumadi,
sumujuda lan manembaha trus,
dongaku kinanthen ati tulus,
kanggomu thole,
saiki trus ing salaminya.

bumi Ngayogyakarta,
surya kaping 1 oktober2008.

kaparingana gesang jati

kaparingana gesang jati.

atiku nlangsa nalikane,
aku meruhi kahanan sing marahi ati nggrantes,
geneya dulurku ndadak antri suk-sukan,
kanggo mburu duwit telungpuluh ewu,
apa ora ana cara liya,
kanggo priyagung sing brewu banda kadonyan,
anggone paweh marang kang lagi nandhang kesrakat,
kang tundhone nganti ngorbanake uripe,
duwit ora kecekel,
malah pati sing tinemu,
Gusti paringana kabegjan jati tumrap sedherek kawula,
ingkang nandhang miskin lan kacingkrangan,
ingkang dados korban nalikanipun sami antri,
lan ingapuntena dosanipun sedherek wau,
mbok bilih punika margi ingkang sae kanggenipun sedherek-sedherek punika,
amrih enggal pinaringan pangentheng-entheng tumrap gesangipun,
nalika gesang kagubel ing panandhang,
lan sakpunika sampun pinaringan pepadhang,
saking panjenganipun Gusti kang akarya gesang.


yogya, 160908

banyu bening.

banyu bening

beninge banyu punika,
ngelingaken dhateng esem Paduka,
ingkang saged adamel tetreming manah,
ingkang anjalari gesang punika tambah nengsemaken,
banyu bening,
toya wening,
tansah adamel weninging manah,
manah amba dados sumeleh lan pasrah,
dhumateng Gusti Pangeran Gung kang akarya gesang,

kanthi sumujud lan manembah mring Gustiku,
aku tansah bakal ngupaya banyu bening,
kanthi andon laku nepi ing sepi,
dheku-dheku lan tumungkul nyenyadhang,
ing sangareping Tyas Dalem,
marga ya kanthi laku iku kabeh bakal kelakon,

Gusti, keparenga kula ngrerepeh ing pada Dalem,
ngupados toya bening,
toya sejati toya perwita sari,
toya kacampuran rah ingkang mili saking jaja Paduka,
jaja tinumbak ngantos Paduka palastra,
kangge gesang lan keslameting umat Dalem,
matur nuwun dhuh Pangran,
awit toya bening ingkang damel weninging manah amba.


Ganjuran, Bantul,
tengah wengi ing wulan September

geguritan (kangen)

kangen

nalika aku ngronce geguritan iki,
atiku lagi goreh merga kangen sliramu,
sing wis rong tahun ra ana kabare,
jarene sliramu pamit mung sadhela,
ning geneya,
tekan wanci iki ra ana kabare,
aku kangen sliramu,
marang praupanmu sing tansah sumringah,
esemmu sing ngundang birahi,
lan guyumu sing renyah,
beja aku sing isih isa ngendhaleni,
hawa nafsu sing nggoda ati,
ora tumiba ing laku nistha,
kang nerak angger-angger ing agama,
aku kangen sliramu,
apa sliramu ra rumangsa yen tak tunggu,
aku tetep setia marang janji suci.


Ngayogya, 3 September 2008