Senin, 02 Maret 2009

banjir

banjir

swara gumrubug nggegirisi,
udan deres binarung,
angin lésus,
udan deres tan kinira,
dumadakan banjir rob ngelebi,
désa, sawah lan kampung,
banjir rob merga dhadhaling tanggul,
kali bengawan Solo,
swara pating jlerit njaluk tulung,
banjir rob nggawa korban,
ora mung bandha,
nanging uga nyawa.



Yogya, 03-03-09

Minggu, 01 Maret 2009

garukan

garukan,

ésuk iku nalikané grimis,
aku lagi nata dagangan nèng pinggir ndalan,
pedagang kaki lima sebutané,
gawéan biasané,
krana iku aku bisa nyukupi urip,
uriping keluarga,
lan kanggo tuku buku sing sangsaya larang,
lagi baé arep nyulet udud,
dumadakan,
ana swara rebut-ribut,
garukan......garukan,
wong-wong padha ngukuti dagangané dhéwé-dhéwé
aku ra nyana,
ra ngira,
merga rumangsaku,
saben ndina aku wis dijaluki sapon,
limang ewu répés sedina,
aku ra nggraita,
yèn awan iku ana oprasi pol pé pé,
garukan bakul èmpèran,
dagangan di obrak-abrik,
banjur diangkut,
jarené awan iku arep ana kunjungan pejabat,
mula dalanan kudu resik,
jarené manèh
bakul èmpèran kuwi ngregedi pemandhangan,
aku agé-agé ngringkesi barang dagangan,
nanging ora keconggah,
merga kalah cepet karo petugas,
sing racaké isih nom lan trengginas,
aku disèrèt diunggahaké trek,
aku ora suwala,
apa ya kaya ngnéné iki nasibé wong cilik,
sing ora daya lan ora duwé kuasa,
aku mung bisa ndonga,
Gusti paringa sih wilasa,
lan ugi pangapura,
dhateng tetiyang punika,
ingkang degsiya dhateng kawula tiyang papa,
kaapuntena,
amargi tetiyang punika,
mboten mangertosi punapa ingkang katindakaken,
kejawi hamung,
netepi dhawuhipun pangagengipun.

Yogya, 02-03-09,
bubar nonton tv nyiarke garukan.

Selasa, 24 Februari 2009

mendhung peteng

mendhungé peteng,
blèdhèk nyamber gawé miris,
bocah cilik sedhakep ana pojok pawon,
sajak nggigil kadhemen,
awaké ndhredheg gemeter,
lé, sabar ya lé sedhela manèh,
rak wis mateng,
simbok lagi olah-olah,
mendhungé peteng ndhedhet,
bocah cilik kethap kethip marga luwé,
wiwit esuk durung kelebon upa,
potrèt warga miskin sing uripé,
tansah njagakake wetuning kringet,
buruh apa waé singn butuh tenagané,
le wis mateng,
ayo gèk ndang maem,
gumregah bocah cilik,
lho....mbok,
saiki mangan sega aking menèh ta?
simbok mbrebes mili tan bisa kumecap,
senadyan sega aking,
bocah cilik mau sajak gembul,
merga kegawa weteng luwé,
mendhung peteng ndhedhet,
kaya petenging urip brayat mau,
lan brayat-brayat liyané,
sing kesrakat lan kebaking panandhang,
penuh ing kasangsaraning urip.


yogya, 25 -02-09
nalika udan nggrejih.

Selasa, 17 Februari 2009

ponari

ponari

iki potrèt burek,
tumraping kahananing ngaurip iki,
akèhing warga miskin,

sing sarwa kekurangan,
kepéngin urip bagas saras,
nanging kantong kempès,

wurung mertamba

apa manèh mondhok

rumah sakit langka kejangka,
mulané,

nalika ana pawarta,
ponari bocah cilik,
bisa mbéngkas lelara apa baé,
akèh warga rila suk-sukan,
lanang wadon wredha mudha,

rebut dhucung mburu banyu cinelup

nadyan wis ana pepati,
warga tetep padha ngupiya,
bisané ntuk banyu cinelup ing séla,
piye bisane olèh pitulungan,

dimèn saran lelara kang sinandhang,
lantaran ponari "dhukun" cilik,
ilang sakabèhing lelara,
sejatiné mono dudu ponari sing makarya,
ning mbokmenawa wus kersaning Allah,
kang paring gesang mring titah sakwantah,
ponari mung wayang sakupamané,
ponari,
ponari,
muga-muga bener apa sing tak krungu,
ponari mung minangka lantaran,
pakaryaning Hyang Widi kang amisésa buwana.



Yogyakarta, Pebruari 2009

Selasa, 03 Februari 2009

banjir

banjir

trenyuh atiku,

nalikané aku meruhi kahanan,

panandhangé sedulur-sedulur kang lagi nampa pacoban

banjir bandhang merga udan nggrejih seminggu nutug,

banjir kiriman saka daerah nggunung,

sing alasé wis plonthos,

gundhul ndhul tanpa kekayon,

sakwetara bengawané wis ora keconggah,

kanggo miline banyu bah,

merga wis cethèk kebaking linet,

lan pinggiring bengawan,

wus kebak gubug-gubug liar,

sing tambah marahi banyuné mbludag,

ngelebi omah lan kampung kampung,

tundhoné panandhang iku,

tanpa wates lan bakal dumadi manèh saben tahun,

atiku sedhih nyawang kahanan iku,

nanging aku ra bisa polah,

kejaba donga ndremimil kagem Gustiku sing tak sembah,

nyuwun muga panandhang iku énggal kabéngkas,

Gusti kula nyuwun welas,

nyuwun kawelasan Ndalem.


Yogya, 3 Pebruari 2009
nalika udan nggrejih.

Senin, 26 Januari 2009

welingku

welingku.

aku mung weling,

aja dhemen berdondi,
tuwas mung ngedohké lé dha paseduluran,
lan aja seneng ngrasani liyan,
bakal ngedohaké srawung lan dadi pasulayan,
aja sok kumalungkung,
tundhone bakal ngasoraké dhiri,
lan aja gumampang,
merga bakal ngebot-eboti pikiran lan urip,
lan mènèh aja sok ngumbar janji,
sing sekirané ora bisa mbok lakoni,
iku welingku,
piweling amarga sih katresnaku,
marang sliramu,
piweling sing lahir saka ati kang resik,
bèn é uripmu gangsar lan ora kena ing panandhang,
mula aja gampang sesorah lan ngumbar swara,
sing ora pener kepara malah ora bener,
merga ajining dhiri iku dumunung ing lathi,
mung iku welingku.

bumi ngaYogyakarta, 26 Januari 2009.

Selasa, 20 Januari 2009

falsafah Jawa: "ngono ya ngono ning aja ngono"

"ngono ya ngono ning aja ngono"
Falsafah tersebut mengarahkan hidup orang Jawa, agar bisa menyesuaikan diri. Orang Jawa dalam bergaul berprinsip harus empan papan. Orang Jawa ( yang njawani: giek) begitu paham terhadap ajaran filosofi:(1) sing bisa angon mangsa, hendaknya dalam pergaulan bisa menempatkan ruang dan waktu. Jangan asal nyeplos (asbun) dan bertidak; (2) séjé kulit séjé anggit ( setiap orang memiliki pemikiran yang berbeda), séjé uwong séjé omong ( setiap orang berbeda apa yang dikatakan, yang dipikirkan). Falsafah hidup menghargai dan mengerti terhadap orang lain, adalah sikap hidup yang bijaksana. Orang lain memiliki kejiwaan yang patut dipertimbangkan, sehingga dalam bergaul bisa karyénak tyasing sesama ( mengenakkan hati sesama).


(Dikuti dari: Falsafah Hidup Jawa oleh Suwardi Endraswara Penerbit Cakrawala, cetakan kedua Juni 2006, seijin Penulis).